24 juli 2002
 
De dag was zo normaal begonnen. Rond 8 uur 's morgens kwam er enig teken van leven uit het bed dat Nina en ik deelden in de Logiesboerderij Reitsma in het oergroningse Doezum. Het andere eenpersoonsbed was het grootste deel van de nacht ongebruikt gebleven.
 
1. Logiesboerderij Reitsma                                                     2. Plaats ongeval
Tijdens de gebruikelijke en rituele goedenmorgen-begroetingen (een sleur volgens Nina, maar dan wel volgens haar een onmisbare sleur) vertelde ze me tussen neus en lippen dat deze dag een bijzondere dag zou worden.
 
"Deze dag eindigt voor mij, zoals nog nooit een dag in m'n leven geŽindigd is" zei ze. Ik kon daar niet op reageren en vertelde van een vreemde droom die ik 's nachts gehad had.  In die droom had ik met Nina op een stationsperron gestaan. Bij aankomst van onze trein was Nina voor mij de trein ingegaan, ik met de bagage achter haar aan.
Direct toen ik in de trein was, gingen de deuren dicht en de trein vertrok. Nergens meer in de trein kon ik echter Nina vinden, waar ik ook zocht. Aldus de droom.
 
We lachten wat, gaven elkaar nog een knuffel en Nina verdween onder de douche.
 
Later, aan de ontbijttafel, zaten boer en boerin Reitsma met een kopje koffie nog even bij ons. We spraken over van alles en nog wat: 't was niet zo vreemd dat bij deze goed christelijke familie ook zaken als 'Gods wil' ter sprake kwamen. Verrassenderwijs roerde Nina zich hardop in het besprokene toen duidelijk werd dat alleen in 'dramatische' gebeurtenissen naar de wil van God wordt verwezen. Zij merkte op dat de liefde tussen haar en mij ook een kwestie van 'Gods wil' was, want wij hadden jaren geleden gevochten om niet bij elkaar te komen, omdat dit volgens 'menselijke normen' niet kon (30 jaar leeftijdsverschil). "Gelukkig hebben we het toen verloren", merkte ze met een glimlach op.
Ik was verbaasd over haar deelname aan het gesprek,  want normaal was Nina niet sterk geÔnteresseerd in discussies over 'geloven'.
 
 
Terug                                                                  Verder